बिभाह पछिकाे प्रेम भाग १

 "आमा ए आमा, हैन कता हुनुहुन्छ ?"

पसलको काम सकेर बेलुकीपख घर आएको थिएँ । मेरो घरमा आमा र म मात्र थियौँ। बा ईन्डियन लाहुरे हुनुहुन्थ्यो तर उहाँ लडाईं लड्न जाँदा शहिद हुनुभएको थियो । आफु मरेर पनि उहाँको पेन्सनले हाम्रो घरमा केही राहत मिलेको थियो । केही मात्रामा हुने खाने नै थियौँ हामी । म दिनमा, कलेज सँगसँगै म आफ्नै किराना होलसेल पसल चलाउँछु । कलेजबाट उताउतै बाट म पसल जाने गर्थे। मेरो आवाज सुनेर आमाले भन्नुभयो, "ए आईस् बाबू, म टिभीमा समाचार हेर्दै थिएँ । माथी नै आईज न ।"

photo social media

आमाको कुरा सुनेर म माथि गएँ अनि भने, "कति टिभी हेर्नू हुन्छ आमा, आँखा कमजोर हुन्छ ।"

आमाले भन्नुभयो, "हेर्न टिभीमा बिचरा ३ साल बिदेश गएर आएको केटाको श्रिमती अर्कैसँग पोइला गईछे । बिचरा कति दुख गरेर कमाएको थियो होला । छोरा र छोरी बिचल्ली बनाएर पोईला गईछे ।"

मैले भने, "त्यस्तै हो के आमा बुढा बिदेशमा कमाउने छ भनेर आँखा छलेर दुनियाँ परपुरुषसँग नादिँदै हिँड्छन् अनि बुढा आउने बेला भएपछि सबै सम्पति कुम्लाएर पोईला जान्छन् । यस्तै आईमाईहरूले गर्दा समाजमा नराम्रो असर परिरहेको छ । सबै मोबाईलले नै बिगारेको छ।"

आमाले भन्नुभयो, "बिचरा ती नानीहरूको बिचल्ली हेर त, कस्ती आईमाई रहिछे, बच्चाहरूको सम्म माया लत्याएर पोईला गएकी, त्यसले त जिन्दगीमा सुख पाउँदिन ।" आमा समाचार हेर्दै उक्त आईमाईलाई सराप्दै हुनुहुन्थ्यो ।

साँच्चै यो फेसबुक, टिकटकले धेरैको घरबार बिगारेको छ । बच्चा हुँदाहुँदैपनि सबै भुलेर जवानीको मजा लुटिरहेका छन् । छलेर, लुकेर बिकृति फैलाईरहेका छन् । आजभोलि समाचार, फेसबुक जता हेर्यो त्यतै श्रिमानले अर्कि लिएर फरार, श्रीमती अर्कैसँग फरार भन्ने मात्र सुन्न र देख्न मिल्छ । बिहे गर्नपनि डर लागेर आउँछ यस्तै समाचारहरू देखेर । आखिर किन मान्छे बिहेपछि पनि कसैको प्रेममा पर्छन् ? सम्बन्ध, ईज्जत, सन्तान भन्दा पनि ठूलो के पैसा हो र ? कि यौवनको प्यास ?

म निरुत्तर थिएँ । हे भगवान मेरो जिन्दगीमा यस्तो नारी चैं नआओस् है। म भगवानसँग प्रार्थना गर्थे। आमाले केहिबेरपछि टिभी बन्द गर्नुभयो अनि भन्नुभयो, "सुन त साँच्चि बाबू, तल्लाघरे कान्छीले भन्दै थिई उसको गाउँतिरको एकजना केटी सार्है शुशिल छे रे, बिहेको कुरा गर्दिउँ कृष्णको लागि भनेर कुरा गर्दै थिई। फोटो पनि दिएकी छे, मेहेनती छे रे, राम्री पनि लाग्यो मलाई त बाबू, तेरो के छ बिचार ?"

मैले भने, "अहिले नै बिहे गरेर के गर्नु हौ आमा, भर्खर त ब्याच्लर गर्दैछु । ब्याच्लर सकेर गर्दा हुन्न ?"

आमाले भन्नुभयो, "यस्तै कुरा गरेर तैंले धेरै केटीहरू ईन्कार गरिसकिस् । अब यसरी हुन्न बाबू, देखिस् होला नि आजभोलिको नारीहरू कस्ता हुन्छन् भनेर, गतिलो केटी भाग्यले मिल्छ, नत्र अघिको समाचार जस्तै वाला केटी भागमा परि भने ईज्जत जान्छ बाबू ।भनेको मान केटी राम्री अनि मेहेनती नै रहिछे। बरू कुरा गरिहेर केटीसँग, मन मिले बिहे गर्दिउँला । कान्छीले फेसबुक आईडी पनि दिएकी छे । ला बरु एड गरेर बोल ।"

आमा मेरो लागि धेरै चिन्तित हुनुहुन्थ्यो । 

नहुन् पनि कसरी ? दिनदिनै फलानोको श्रिमती अर्कैसँग पोईला गई भन्ने समाचार सुनेर, हेरेर उहाँलाईपनि कतै आफ्नो बुहारी पनि यस्तै आउने त हैन भन्ने पिर थियो । त्यै भएर मेरो लागि शुशिल केटी खोज्दिनु भएको थियो । त्यसैपनि आमालाई मेरो बिहे हतारले भन्दा पनि मैले बुझेर जानेर ईज्जत भएकी केटीसँग बिहे गरेको हेर्ने रहर थियो । यो पटक आमाको आग्रहलाई स्विकार गरेर मैले उक्त केटीसँग बिहे गर्ने निर्णय गर्नु अघि फेसबुकमा एड गरेर बोल्न चाहे । आमासँग मैले उसको फेसबुक आईडी मागे अनि नाम सर्च गरेर एड गरे । उनको प्रोफाईल खोलेर हेरें । सिम्पल ड्रेसमा थिईन् तर धेरै राम्री थिईन् । उनको हरेक अपलोड गरिएको फोटोहरू हेरें प्राय सबै सिम्पल तरिकाले शरिर ढाकेर पहिरिएको पोसाक थियो । 

मलाई धेरै मनपर्यो ।

नत्र त आजभोलिका केटीहरूको पोषाक कम छालाका ढाँचाहरू ज्यादा हेर्न पाईन्थ्यो । फेसबुकको नाममा शरिरको कामुक अँग देखाईने पोषाकले मात्र सजिएका हुन्छन् । मैले केहिबेर उनको हरेक तस्बिर र पोष्टहरू सबै हेरे। राम्रो क्याप्शनको साथ तस्बिरहरू हालेकी रहिछिन् । मलाई धेरै मनपर्यो । हेर्दा हेर्दै उताबाट मेरो फेसबुकको रिक्वेस्ट एसेप्ट भयो । मैले सुस्तरी म्यासेज टाईप गरे "

"नमस्ते।"

उताबाट रिप्लाई आयो, "नमस्ते सन्चै हुनुहुन्छ ?"

मैले लेखें, "म सन्चै छु, हजुरलाई कस्तो छ ? चिन्नुहुन्छ

मलाई ?"

मैले सोधेको थिएँ ।

उनले उताबाट लेखिन्, "आन्टीले हजुरको फोटो देखाउनु भएको थियो अनि हजुरको नामपनि भन्दिनु भएको थियो

मैले लेखें, "ए अनि कस्तो लाग्यो त म ?"

बाकि कथा अर्को भागमा 🙏